wtorek, 6 listopada 2012

"Nieznośna lekkość bytu" - Milan Kundera (fragm.)

            
            ....


Jeśli sekunda naszego życia miałaby się powtarzać w nieskończoność, bylibyśmy przykuci do wieczności jak Chrystus do krzyża. Takie wyobrażenie jest straszne. W świecie wiecznego powrotu na każdym geście kładzie się ciężar nieznośnej odpowiedzialności. Dlatego też Nietzsche nazwał ideę wiecznego powrotu najcięższym brzemieniem (das schwerste Gewichf).
Jeśli wieczny powrót jest najcięższym brzemieniem - nasze życie na jego tle błyszczy wspaniałą lekkością. Ale czy ciężar jest naprawdę straszny, a lekkość wspaniała? Najcięższe brzemię nas powala, przyciska do ziemi, upadamy pod nim. Ale w poezji miłosnej wszystkich wieków kobieta pragnie być obciążona brzemieniem męskiego ciała. Najcięższe brzemię jest jednocześnie obrazem najintensywniejszej pełni życia. Czym cięższe brzemię, tym nasze życie bliższe jest ziemi, tym jest realniejsze i prawdziwsze.
W przeciwieństwie do tego całkowity brak brzemienia sprawia, że człowiek staje się lżejszy od powietrza, wzlatuje w górę, oddala się od ziemi, od ziemskiego bytowania, staje się na wpół rzeczywisty, a jego ruchy są tyleż swobodne co pozbawione znaczenia.
Cóż więc mamy wybrać? Ciężar czy lekkość?
[...]


Nie ma żadnej możliwości, by sprawdzić, która decyzja jest lepsza, bo nie istnieje możliwość porównania. Człowiek przeżywa wszystko po raz pierwszy i bez przygotowania. To tak, jakby aktor grał przedstawienie bez żadnej próby. Cóż może być warte życie, jeśli pierwsza próba już jest życiem ostatecznym? Dlatego życie zawsze przypomina szkic. Ale nawet szkic nie jest właściwym określeniem, bo szkic jest zawsze zarysem czegoś, przygotowaniem do obrazu, gdy tymczasem szkic, jakim jest nasze życie, jest szkicem bez obrazu, szkicem do czegoś, czego nie będzie.
Einmal ist keinmal, powtarza sobie Tomasz niemieckie przysłowie. Coś, co stanie się raz, jak gdyby nie stało się nigdy. Jeśli człowiek ma prawo tylko do jednego życia, to jakby nie żył w ogóle.
            ....


Fragment pochodzi z książki M. Kundery pt. "Nieznośna lekkość bytu" wydanej przez Państwowy Instytut Wydawniczy w 1995 roku.



Milan Kundera urodził się 1 kwietnia 1929 roku w Brnie. Studiował literaturę na uniwersytecie w Pradze. Był kilkakrotnie członkiem Czeskiej Partii Komunistycznej. Zaangażował się w Praską Wiosnę. Uważany jest za pisarza politycznego. Obecnie nie zezwala, aby jego książki wydane w języku francuskim były tłumaczone na czeski. 
"Nieznośna lekkość bytu" wydana w 1984 roku to opowieść o trudnej miłości Tomasza i Teresy obarczonych wydarzeniami Praskiej Wiosny. Książka przesiąknięta erotyzmem i przemyśleniami się nad ludzką egzystencją, poruszająca m.in. temat lekkości ludzkiego istnienia - pozbawionego istotnego znaczenia.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz